Санҷиш ва баҳодиҳӣ ҷузъҳои кафкияи сохтмон, заминаи чормағз, суботи чормағз, чӯб, тахтаи дағал, шӯро ва қабули устуворанд. Барномаҳои умумӣ оид ба муҳофизати чорабиниҳо, маҷмӯаҳои асоҳ, маводи ҷузъ ва каналҳоро дар бар мегиранд. Баландии сохтани навъи навъи навъи кластия набояд аз 24м зиёд бошад.
Истифодаи навъи зеризаминии классизӣ бояд ба қоидаҳои зерин мувофиқат кунад: истифодаи дусти навъи навъи клина ҳаёти хидматрасонӣ дорад, ки аз ҷиҳати назариявӣ даҳ сол аст. Аммо, аз сабаби нигоҳдорӣ нокифоя, деформатсия, пӯшиш ва ғайра, ҳаёти хидматрасонӣ хеле кӯтоҳ карда шудааст. Инчунин ҳолатҳое мавҷуданд, ки дар он баъзе қисмҳо аз сабаби нигоҳдории номатлуб гум шудаанд, ки хароҷоти истеҳсолиро хеле зиёд мекунанд.
Барои васеъ кардани мӯҳлати хизматрасонии сарчашмаи навъи кластер, дағалии навъи газ бояд дар ҳолати қатъӣ мутобиқи нақша бо нақшае, ки фарсудашавии нолозимро пешгирӣ кунад, сохта шавад. Сохтмон бояд аз ҷониби кадрҳо бо таҷрибаи муайян гузаронида шавад, ки метавонанд талафотро самаранок кам кунанд ва дар як вақт амалиётро таъмин кунанд.
Вақти почта: Мар-28-2024